انتخاب روغن موتور مناسب

روانکاری  به عنوان علم تسهیل حرکت نسبی سطوح در تماس با یکدیگر تعریف شده است.روانکار ماده ای جامد، نیمه جامد، مایع و یا گاز است که برای کاهش اصطکاک بین دو سطح در بین آنها قرار می گیرد.روانکارها را در یک نگاه کلی می توان به دو دسته روانکارهای خودرو و روانکارهای صنعتی تقسیم کرد:

روانکارهای صنعتی به سه دسته عمده روغن های صنعتی، گریسها و روانکار های ویژه تقسیم میشوند.

روغن موتور

روغن موتور از دو جزء تشکیل شده است:

1- روغن پایه

2–ادتیو  یا  افزودنی

روغن پایه موجب میشود که روغن موتور، روانکاری قسمت های متحرک را انجام دهد تا اصطکاک کاهش یابد.ولی از آنجاییکه روغن به تنهایی برای حفاظت موتور کافی نمیباشد، بنابراین از مواد دیگری به منظور جلوگیری از خراب شدن روغن پایه تحت شرایط دمایی موتور و هم چنین حفاظت بیشتر موتور استفاده می نمایند.

مواد افزودنی روغن موتور

1. ادتیوهای پاک کننده : برای پاکیزه نگهداشتن موتور استفاده میشود، چون آلودگیهای مختلف را در حالت معلق نگه میدارد و مانع از نشستن آنها بر روی قطعات موتور می شود.
2. بازدارندههای خوردگی و زنگزدگی: موتور را از آب و اسیدهای تشکیل شده محافظت می نماید.
3. آنتی اکسیدانها: از اکسیداسیون روغن و درنهایت تشکیل لجن جلوگیری می نماید.
4. مواد ضد سایش: یک فیلم روی سطح فلز تشکیل میدهند تا از برخورد فلز–فلز جلوگیری نمایند.
5. اصلاح کننده هایویسکوزیتهوکاهشدهندهانتظارریزش:بهجریانروغنموتورکمکمیکند.

روغن های موتوری از لحاظ گرانروی  به دو گروه دسته بندی میشوند:

مقاومتی که یک روغن نسبت به جاری شدن به علت اصطکاک داخلی مولکول های آن از خود نشان می دهد، گرانروی (ویسکوزیته) نامیده می شود.

1. روغن مونو گرید : روغنی است که توانایی کار کردن در دمای بالا یا پایین را دارد.
2. روغن مالتی گرید:این روغن ها که به چهار فصل معروف میباشند، توانایی کارکرد در دمای بالا و پایین را توامان دارا هستند.

روغن های تک درجه ای مانند 20 ، 30 ، 40 ،در موتورهای جدید منسوخ شده است و روغن های مالتی گرید، امروزه کاربردی غالب دارند.روغن های چند درجه ای که با حرفW)نشانه زمستان(و دو عدد واقع در چپ و راست مشخص می شوند، مانند42W52،15W22از لحاظ کاری مناسب تمام فصول هستند.عدد سمت چپW، معیاری از گرانروی  روغن در دمای پایین و عدد سمت راست، گرانروی در درجه حرارت بالا را نشان می دهند.گرانروی روغن معمولاً در دمای40 و 100 درجه سانتی گراد اندازه گیری می شود.در طبقه بندی انجمن نفت آمریکاAPIبرای نشان دادن سطح کیفیت روغن موتور از یک نشان دو حرفی استفاده میشود.حرف اول نشاندهنده نوع موتور است، یعنی خودروهای بنزینی در گروهSو خودروهای دیزلی در گروهC)خودرو های تجاری(طبقه بندی می شوند.حرف دوم در هر دسته ارائه دهنده کارایی آن طبقه است، به عبارت دیگر سطح کیفیت روغن   با بالا رفتن حروف الفبا افزایش می یابد.به این مفهوم که حرفAپایین ترین سطح کارآیی را نشان می دهد و با بالا رفتن حروف، سطح کارآیی نیز افزایش خواهد یافت.

دو عامل مهم برای شناسائی و انتخاب روغن موتور وجود دارد

-سطح کیفیت یا استاندارد روغن ، مثل :    API SG / CD

-درجه گرانروی روغن ،  مثل:  SAE 20 W 50

این دو عامل زبان مشترک بین سازندگان خودرو ، تولیدکنندگان روغن و مواد افزودنی و مصرف کنندگان است .

-سازنده خودرو ، روغن مناسب رابه کمک علائم مربوط به دو عامل فوق در دفترچه راهنمای خودرو معرفی می کنند.

-تولیدکنندگان روغن علائم مذکور را روی ظروف روغن می‏نویسند.

-مصرف کننده به کمک دفترچه راهنما و نوشته های روی ظرف ، روغن مناسب را شناسائی ، انتخاب و مصرف می کند.

سطح کیفیتPerformance Level

سطح کیفیت یا سطح کارآئی‏ نشان‏دهنده چگونگی استاندارد روغن است. در واقع سطح کیفیت هر روغن موتور (که با علائم خاصی معرفی میشود) معین میکند که آن روغن برای چه موتوری و چه خودروئی( چه مدلی و با چه سوختی و…) مناسب است.

مثال:API SJ

سطوح کیفیتAPIبرای روغن موتورهای بنزینی